Na początku Klubowicze zapoznali się z biografią autora, a następnie mieli możliwość wypowiedzenia się na temat:

• czy zgadzacie się państwo z recenzją umieszczoną na okładce książki Srokowskiego, że powieść ta, "to wnikliwe studium samotności, obsesji i lęków współczesnego człowieka"?
• czy książka ta jest na czasie? Czy autor zawarł w niej jakiś drogowskaz dla samotnych?
• czy po lekturze tej lepiej zrozumiemy siebie, czy w naszemu życiu nie towarzyszy lęk i smutek?
  

Klubowicze uznali, że książka jest trudna w odbiorze, aby zrozumieć należałoby przeczytać ją kilka razy. W czasie dyskusji zwrócono uwagę, że głównymi czynnikami samotności są: choroba, śmierć i zdrada, zauważono również, iż tytuł w pełni oddaje atmosferę powieści. Mimo, że powieść jest pesymistyczna, Klubowicze odnaleźli w niej wiele „złotych myśli” godnych zapamiętania i polecenia innym:

"… ból człowieka przekształca, wzbogaca. I że on mi musi uwierzyć, mimo że mam tylko kilkanaście lat, bo już swoje wiem. Już coś przeżyłem. Już wiem, co to nieprzespane noce i ból głowy. I wiem, jak piasek osadza się pod powiekami. I wiem, jak się zęby zaciska."

"… życie często nam ofiarowuje krótszy lub dłuższy czas na to, byśmy wyrównali swoje rachunki, spłacili należne długi, byśmy oczyścili swoje sumienia i wypełnione kłamstwem, obłudą i zaniedbaniem dusze."

"Rzeka nie cofa biegu, a orzeł nie leci do tyłu."

"Kochany przyjacielu, szanujmy nasze ślady. Bo tylko one świadczą, że przeszło jakieś życie."

"Śmierć to wieczność, skarabeuszku. I nie ma się czego bać. Czy pijesz wódkę, czy wisisz na ścianie, wszystko jedno."

"Życie to nieustająca wędrówka."
"Życie bez przeszłości to jak łódź bez sternika … Rzucane z boku na bok w końcu tonie. Nie da się żyć bez przeszłości …"

"Bez pamięci życie traci sens. Pamięć spaja. Wzmacnia nas."

"Pamięć to bardzo ważna rzecz …, pokazuje nam strony świata … doradza jak mamy iść, żeby nie zabłądzić… Bez pamięci kroku nie zrobisz. Jeszcze gorzej niż bez oczu. Pamięć pokazuje nam ślady, którymi mamy iść by trafić do celu. Pamięć pozostawia znaki za każdym zakrętem. Zapisuje się w rzeczach, pojęciach, kształtach. Bo pamięć jak blizna coś znaczy. Coś odsłania …, każdy z nas składa się tylko z pamięci. Z niczego innego. Bo wszystko inne wynika z pamięci."