Dwudzieste szóste spotkanie, podczas którego ryńscy Klubowicze dyskutowali na temat książki „Przedział dla pań” Anity Nair, odbyło się 27.11.2009 r.

Na wstępie zapoznano się z biografią autorki, a potem poruszono następujące zagadnienia:

• „Przedział dla pań” to proza typowo kobieca. Jej tematem są realia życia kobiet w Indiach, które poznaliśmy z relacji sześciu kobiet podróżujących pociągiem w „przedziale dla pań”. Która kobieca opowieść wywarła na mnie głębokie wrażenie?
• „Czegoż jeszcze mogłaby pragnąć kobieta oprócz szczęśliwego małżeństwa i zdrowych dzieci?” - takie refleksje snuje mąż jednej z bohaterek powieści. A co my Polacy myślimy na ten temat? Czy Polki muszą walczyć o godność osobistą, o wolność i równouprawnienie kobiet?
• Moje wrażenia na temat lektury miesiąca. Czy była to wspaniała uczta literacka?
  

Wszyscy byli zgodni, że lektura miesiąca była wspaniałą ucztą literacka, ze względu na:

• piękny oraz bogaty w metafory język,
• uniwersalny charakter (opowieść wyzwala szereg przemyśleń na temat własnych doświadczeń),
• sentymentalny i romantyczny wątek z zarysowanym tłem obyczajowym i społecznym,
• opowieść o kobietach, które po prostu próbują być szczęśliwe, które szukaj spełnienia często wbrew rodzinie oraz tradycji.
  

Klubowicze doszukali się w tej powieści wyjątkowo dużo „Literackich Złotych Myśli” (cytatów) poświęconych miłości, szczęściu, rodzinie, małżeństwu itp.



"Cokolwiek masz zrobić, przemyśl to dobrze i zrób. A kiedy już to uczynisz, nie myśl więcej o przeszłości ani za nią nie tęsknij."

"Jeśli mężczyzna nie może zaspokoić swojego apetytu w domu, zawsze znajdzie sobie inne miejsce, żeby go nasycić."

"Gniew pomaga stawiać czoła rzeczywistości."

"Panika podsyca płomienie lęku. Panika otępia. Panika chwyta strzeliste sny i ściąga je na ziemię. Panika niszczy."

"Wszystkie dworce pachną tak samo."


"Miłość jest bezbarwną lotną cieczą. Miłość zapala i spala. Miłość nie pozostawia po sobie osadu – ani dymu, ani popiołu. Miłość jest trucizną podszywającą się pod wino."
"Miłość kusi wyszukanym bukietem. Miłość domaga się, byś się z niej napił. A potem pali język, pali zmysły. Miłość oślepia. Miłość sprowadza szaleństwo. Miłość oddziela myślenie od rozumu. Miłość zabija. Miłość jest alkoholem metylowym podszywającym się pod etylowy."

"Ludzie nie lubią myśleć, że ich zdanie na czyjś temat nic dla tej osoby nie znaczy. A kiedy jeszcze jest to kobieta... nie mogą tego znieść."


"Kiedy osiągniesz pewien wiek, wszystko przestaje być ważne. Pragniesz tylko za wszelką cenę utrzymać spokój, pozostawiając marzenia i burzę tym, w których żyłach płynie jeszcze gorąca krew. Emocje są dla młodych; starzy ich nie potrzebują."

„... dom jest królestwem kobiety."

"Prawdziwa żona to ta, której cnoty dorównują jej domowi."

"... jedzenie jajka bez soli to jak całowanie mężczyzny bez wąsów."

"W miłości i wojnie nie ma sprawiedliwości ..."

"...pożądanie budzi pożądanie; spełnienie rodzi spełnienie. Pocałunek za pocałunek. Pieszczota za pieszczotę. To co dajesz wraca do ciebie zwielokrotnione."

"Kto nie może mieć miłości, musi zadowolić się tym, że ktoś go potrzebuje. Czymże jest miłość, jak nie zamaskowaną potrzebą?"


"Pamiętaj, żeby nie zostać jedną z tych kobiet, które dbają o siebie tylko po to, żeby zadowolić kogoś innego - go."

"Szczęście jest wtedy – powiedział Akhila, papugując sentencje drukowane na kartkach – kiedy człowiek może decydować o własnym życiu; żyć jak chce. Szczęście jest wtedy, kiedy wiesz, że ktoś cię kocha i masz kogoś, kogo możesz kochać. Szczęście jest wtedy, kiedy czekasz z nadzieją na jutro."


Dyskusji Klubowiczów przysłuchiwały się bibliotekarki z powiatu giżyckiego (Giżycko, Miłki, Wilkasy, Wydminy), które planują założenie  Dyskusyjnego Klubu Książki w swoich bibliotekach.

Jedna z Klubowiczek - Wanda Prokopowicz zrobiła niespodziankę uczestnikom spotkania, przeczytała swoje wiersze, które pisze „do szuflady”. Autorkę nagrodzono gromkimi brawami. Wśród nich znalazł się także wiersz poświęcony Dyskusyjnemu Klubowi Książki w Rynie. Oto on:

                    Dyskusyjny Klub Książki

Rok temu, dwa lata w mass mediach pisali: kluby dyskusyjne są dzisiaj na fali. Na fali, bo naród całkiem już głupieje, bo nie czyta książek, za wódą szaleje! Piją wódę starzy, piją piwo młodzi. Nie czytają książek, nie wiedzą, że szkodzi! Wolą komputery bo internet zrzędzi, podpowie jak mądrze wolne chwile spędzić! Zamiast książki – filmy, a lekturę szkolną puszczą sobie bokiem, bo im wszystko wolno! Wiem ja jednak o tym i wy także wiecie, że i mądrzy ludzie żyją na tym świecie! Po zachęcie wielkiej w Giżyckiej Gazecie, w Rynie klub powstaje pierwszy w tym powiecie!

Brzmiała ta zachęta: wstąp do Klubu w Rynie, a nuda i pustka łukiem cię ominie. No i tak się stało, że w miesiącu wrześniu było członków w klubie chyba razem sześciu. Może było więcej, tego nie pamiętam, lecz dla innych ludzi była to zachęta. Członków przybywało – nawet mamy pana. I tak w naszym klubie ciągle jakaś zmiana. Książek przeczytanych mamy już bez liku. Zapisz się więc do nas drogi czytelniku! Każda książka przecież ma swoje mądrości. Czytają więc wszyscy, nawet ludzie prości. Dzięki ci Marysiu za Twoje działanie, dalej dyskutujmy panowie i panie!

                                                                  Ryn, dnia 29.09.2009 r.